Home Page
samgler connection members information discuss library misc. web board contact us

สามเกลอรายวัน

สวนลุมพินี ๒ "สวนลุมพินี" พระราชมรดกที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชทานไว้ให้ ด้วยเหตุผลที่ว่าพระองค์ทรงครองราชสมบัติครบ 15 ปีใน พ.ศ.2468 ประกอบกับขณะนั้นเกิดสภาวะเศรษฐกิจ ที่ตกต่ำในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 จึงทรงมีพระราช ดำริจะจัดงานแสดงสินค้าระดับนานาชาติขึ้น ซึ่งเป็นการจัดครั้งแรกในประเทศไทยเพื่อแสดงพิพิธภัณฑ์ สรรพสินค้า และทรัพยากรธรรมชาติดังประเทศแถบ ตะวันตกทำและได้ผลเป็นการเปิดหูเปิดตาประชาชน เหล่าพสกนิกรให้ได้เห็นสินค้าต่างๆ ซึ่งบางครั้งอาจจะทำเอง ผลิต เอง และเป็นการโชว์สินค้าไทยให้ชาวต่างประเทศได้เลือกซื้อหา ทำให้เกิดการหมุนเวียนของเงินตรา ช่วยแก้ปัญหาเศรษฐกิจ นอกจากนี้ยังมีพระราชดำริว่าเมื่อเสร็จสิ้นการจัดงานแล้ว ควรจัดทำเป็นสวนพฤกษชาติ อุทยานที่สวยงาม เป็นรมณียสถาน เพื่อให้ประชาชนได้ศึกษาและพักผ่อนหย่อนใจ โดยมีกำหนดจัดงานในฤดูหนาวปลายปี 2468 ซึ่งสถานที่ดังกล่าวต้องมีความกว้างขวางสำหรับเป็นที่จัดงาน แต่รัฐบาลขณะนั้นไม่มีเงิน พระองค์ทรงเลือกบริเวณ "ทุ่งศาลาแดง" ที่ดินส่วนพระองค์ที่เหลือจากการแบ่งเป็นจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย ประมาณ 336 ไร่ ให้เป็นสมบัติของชาติ งานที่จะจัดมีชื่อว่า "งานสยามรัฐพิพิธภัณฑ์" ทรงสละพระราชทรัพย์เป็นทุนประเดิมในการเตรียมสถานที่ มีการขุดสระขนาดใหญ่นำดินขึ้นมาถม การสร้างเกาะกลางน้ำ โดยปลูกพันธุ์ไม้พื้นเมืองจากทุกภาคของประเทศ ตัดถนน การสร้างอาคาร ตึกแบบกรีก การสร้าง หอนาฬิกา โดยพระราชทานนามสถานที่แห่งนี้ว่า "สวนลุมพินี" สถานที่ประสูติแห่งพระพุทธเจ้า ณ ตำบลลุมพินีวัน ประเทศเนปาล นอกจากนี้ยังได้วางรางรถรางจากถนนเจริญกรุง เลียบคลองสีลมผ่านสวนลุมพินีไปถึงประตูน้ำ แต่พระองค์ทรงเสด็จสวรรคตเสียก่อนในวันที่ 25 พฤศจิกายน 2468 ทำให้งานดังกล่าวต้องล้มเลิกไป ต่อมาในรัชกาลที่ 7 โครงการถูกรื้อขึ้นมาอีกครั้ง โดยทรงใช้ที่ดินด้านใต้ของสวนลุมพินีจำนวน 90 ไร่ จัดทำเป็นสวนสนุก "วนาเริงรมย์" ตั้งแต่นั้นมา สวนลุมพินีจึงกลายเป็นสถานที่ที่ให้ทั้งความเพลิดเพลิน เจริญใจ ให้ความสนุกสนานแก่ประชาชนทั่วไป มีการละเล่นต่างๆ การเล่นว่าว การวิ่งวัว มีเครื่องเล่นให้ได้ เล่นมากมาย ม้าหมุน ชิงช้าสวรรค์ ลานสเกต ยิงเป้า ตกเบ็ด บิงโก โรงละคร การฉายหนังกลางแปลงแบบฝรั่ง นำรถเข้าไปจอดชมได้แบบ Drive In การโชว์หรือเปิดการแสดงดนตรีจากต่างประเทศ บลูฮอลล์ เป็นโรงเต้นรำ บางครั้งอาจจะมีการแข่งขันกีฬาชกมวย หรือสั่งทีมฟุตบอลดังๆ จากต่างประเทศมาฟาดแข้งกับทีมไทย โดยมีการเก็บค่าผ่านประตูในการใช้บริการและการเข้าชม แต่กิจการนี้ดำเนินการได้ไม่นานนักก็ปิดตัวลง สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 สวนลุมพินีได้กลายเป็นสถานที่ตั้งค่ายของทหารญี่ปุ่นอีกด้วย สวนลุมพินียังเป็นที่จัดงานระดับชาติ เช่น งานฉลองรัฐธรรมนูญ การจัดประกวดนางสาวไทย งานวันเด็ก งานลอยกระทง ในปี พ.ศ.2478 ได้มีการปรับปรุงให้เป็นสวนสาธารณะ โดยได้ติดต่อเศรษฐีชาวต่างชาติให้ช่วยสร้างสนามกีฬาสำหรับเด็ก และมีการจัดตั้งสวนเพาะชำ ขยายพันธุ์ไม้ เพื่อไว้สำหรับใช้ในการตกแต่งกรุงเทพฯ ช่วงเย็น เมื่อแดดร่มลมตกจะคึกคักไปด้วยผู้คนและของกินเล่น เช่น เมี่ยงคำ หมึกย่าง ส้มตำ หนุ่มสาวบางคู่จะขับรถเข้ามาแล้วเปิดกระจกรถ มะพร้าวน้ำหอมจะถูกบริกรนำมาเสิร์ฟให้ดื่มให้ทานถึงรถเลยทีเดียว นอกจากนี้ยังมีภัตตาคาร ร้าน อาหารชื่อดังให้บริการด้วยความสุขสนุกสนาน เป็นความทรงจำที่ไม่รู้ลืม เช่น ศรีไทยเดิม และกินรีนาวา เทรนด์สมัยนั้นของศรีไทยเดิม ที่ทำโดยไม่มีร้านใดเคยทำมาก่อน คือเสิร์ฟและรับประทานอาหาร โดยใช้ถาดเสิร์ฟอาหารเกาะติดกับตัวรถ ซึ่งอาหารเด่นๆ ยอดนิยมของคนในยุคนั้น คือเย็นโตโฟ ที่ได้พ่อครัวจีนซึ่งมีสูตรต้นตำรับจากจีน ปลาหมึกย่างกรอบๆ และอาหารรสไทยแท้ตำรับชาววัง โดยคุณยายทวดเคยเป็นแม่ครัวในวังมาก่อน อาหารทุกจานของศรีไทยเดิมนอกจากรสชาติเด็ดแล้ว ยังปราศจากผงชูรส และรสจะไม่ใช้รสหวานนำเช่นอาหารของคนยุคนี้ ส่วนกินรีนาวา (ชื่อภาษาอังกฤษคือเพนนินซูลา) เป็นภัตตาคารจีนขนาดใหญ่ มาเปิดหลังศรีไทยเดิมสัก 10 ปี โดยสร้างเป็นรูปเรืออยู่กลางน้ำ มีสะพานเชื่อมกับริมฝั่งบริการแก่ลูกค้า แต่ผู้คนนิยมที่จะนั่งเรือจากฝั่งไปภัตตาคาร เพื่อสัมผัสลมเย็นที่พัดผ่านอย่างมีอรรถรส ดังเช่นภัตตาคารในต่างประเทศ สำหรับรูปนางกินรีครึ่งตัวเชิดหน้าที่หัวเรือ ดูโดดเด่นสะดุดตาประชาชีในลักษณะปทุมถัน 2 เต้าเปลือยเปล่า ทำให้เกิดข้อครหาว่าเป็นงานศิลปะหรือการเข้าข่ายอนาจารกันแน่ แม้ว่าเจ้าของกิจการจะนำผ้า (บางๆ) มาห่ม เพื่อไม่ให้อุจาดตาแล้วก็ตาม แต่กระแสการวิพากษ์วิจารณ์ยังไม่หมดไป เพราะแค่รูปวีนัสโนบราของฝรั่งมังค่า ชาวไทยก็แทบจะรับไม่ได้อยู่แล้ว พอมาเจอวีนัสไทย "กินรี" เข้า ทำเอาจังงังไปเลย แถมยังมีปัญหาเรื่องน้ำเน่าเสียเพิ่มปมขึ้นมาอีก ส่งกลิ่นเหม็นโชยไปทั่วบริเวณ ซึ่งผู้คนส่วนใหญ่โทษว่าเป็นการกระทำของภัตตาคารทิ้งขยะทิ้งน้ำลงไป โดยขณะนั้นกฎหมายด้านสิ่งแวดล้อมยังเอื้อมมือไปจัดการไม่ถึง ทำให้ปัญหายิ่งรุนแรงเป็นเท่าทวีคูณ แต่เมื่อมีเกิดแล้วมีดับได้อย่างไม่คาดคิด เมื่อเกิดเหตุการณ์ไฟไหม้ขึ้นที่ห้องครัว ทำให้ภัตตาคารกินรีวอดไปทั้งลำ ภัตตาคารแห่งนี้จึงเหลือ เพียงตำนานและความทรงจำเท่านั้น ในสมัยนั้นคนบางกลุ่มเรียกและขนานนามภัตตาคารกินรีแห่งนี้ว่า "ภัตตาคารจ้ำบ๊ะ" สวนลุมพินีจะมีเวทีลีลาศเป็นเวทีหมุนที่ทันสมัยไว้สำหรับ ให้ประชาชน แม้แต่นิสิตนักศึกษาสมัยนั้น โดยเฉพาะทุกวันศุกร์ ถ้าบ้านใครอยู่ใกล้ เพื่อนๆ จะนัดรวมพลเหล่าบรรดาหนุ่มสาวเพื่อจะพากันไปเต้นรำที่เวทีลีลาศสวนลุมพินี จะไปซ้อมเต้นในจังหวะต่างๆ ของเหล่าบรรดานักเต้นรำ หลังกลับจากการเรียนในช่วงค่ำๆ เพื่อไว้สำหรับงานบอลในวันเสาร์ โดยเฉพาะหญิงสาวจะได้แต่งตัว ชุดราตรีสั้นแบบมินิสเกิร์ต ปักเลื่อมหรูหราแวววาว ชุดแมกซี่ กางเกงแปด ชิ้นหลากสีสันรูปแบบกรุยกราย ควงเพื่อนชายไปเต้นรำ โชว์ลีลาลวดลายบนฟลอร์กันเต็มอัตราศึกด้วยวงดนตรีวงใหญ่อย่างวงสุนทราภรณ์ นำโดยขุนพลเพลงครูเอื้อ สุนทรสนาน ผู้ที่เป็นเจ้าพ่อแห่งเวทีลีลาศสวนลุมพินี ซึ่งยังคงมีอนุสาวรีย์ของท่านอยู่หน้าอาคารปรากฏให้เห็นในปัจจุบัน ด้วยเพลงจังหวะที่รุ่มร้อนเร้าใจ สนุกสนาน มีทั้งจังหวะบีกิน รุมบา ชะชะช่า ควิกสเต็ป ออฟบิท วอลท์ ตลุง แทงโก แม้แต่สโลว์ ด้วย เพลงฮิตติดหู หิมพานต์ ริมฝั่งน้ำ อุษาสวาท นางฟ้าจำแลง ขอให้เหมือนเดิม หรือประเภทเพลงประจำสถาบันการศึกษาที่แต่งโดยครูเอื้อ เสียงร้องคุณภาพและบรรเลงโดยชาวคณะสุนทราภรณ์ ทั้งสิ้น โดมในดวงใจ ขวัญใจจุฬา ลาแล้วนนทรี จักรดาว รั้วแดงกำแพงเหลือง แดนนภา สนสามพราน อำลามหาเมฆ เอื้องขวัญ และอีกมากมาย ตัดทอนมาจาก: สวนลุมพินี ณ วันวาน โดย ธนิต วิจิตรพันธุ์ อ่านทั้งหมด: http://info.gotomanager.com/news/details.aspx?id=85795 ภาพจาก นสพ ผู้จัดการ: ภาพของภัตตาคารกินรีนาวา รถรางหน้าสวนลุม และงานฉลองรัฐธรรมนูญที่จัดที่สวนลุม
สวนลุมพินี ๒ สวนลุมพินี ๒ สวนลุมพินี ๒ สวนลุมพินี ๒ สวนลุมพินี ๒

บันทึกจากเพจชมรมนักอ่านสามเกลอ — รวบรวมไว้บน samgler.org เพื่อให้ค้นหาและอ่านย้อนหลังได้